بينشان وجود دارد پس مىتوان بحث كرد كه آيا وجوب مقدّمى دارند يا نه ؟ » فتكون واجبة به عين وجوبه : ضمير در « تكون » به اجزاء و در « وجوبه » به مأمور به يعنى مركّب برمىگردد . و مبعوثا اليها : ضمير در « اليها » به اجزاء برمىگردد . الباعث اليه : كلمهء « الباعث » صفت « الامر » بوده و ضمير در « اليه » به مأمور به يعنى مركّب برمىگردد . فلا تكاد تكون واجبة : ضمير در « تكون » به اجزاء برمىگردد . بوجوب آخر : يعنى وجوب غيرى . لامتناع اجتماع المثلين : يعنى دو وجوب كه عبارت است از وجوب نفسى و وجوب غيرى بر يك مأمور به . و لو قيل : كلمهء « لو » وصليّه بوده و اين عبارت در بيان ردّ توجيهى است كه ممكن است بشود براى اجتماع مثلين بر شىء واحد با فرض تعدّد جهت در اجزاء . معه : ضمير در « معه » به تعدّد جهت برمىگردد . لعدم تعدّدها هاهنا : ضمير در « تعدّدها » به جهت برگشته و مشاراليه « هاهنا » مبحث مقدّمهء واجب مىباشد . لو كان : ضمير در « كان » كه تامّه بوده به واجب به وجوب غيرى برمىگردد . انّما هو نفس الاجزاء : ضمير « هو » به واجب به وجوب غيرى برمىگردد . لا عنوان مقدّميّتها : ضمير در « مقدّميّتها » به اجزاء برمىگردد . و التّوسّل بها الخ : ضمير در « بها » به اجزاء برگشته و كلمهء « التّوسّل » عطف تفسيرى براى « مقدميّتها » مىباشد . ضرورة انّ الواجب بهذا الوجوب : مقصود از « بهذا الوجوب » وجوب غيرى بوده و كلمهء « الواجب » اسم « انّ » و خبرش كلمهء ماء موصوله با جملهء صله‌اش در « ما كان بالحمل الخ » بوده و « انّ » با اسم و خبرش تأويل به مصدر رفته و مضاف اليه « ضرورة » كه مفعول لاجله و